Obchodzimy dziś uroczyście święto pracy. Czym ono jest? Dla jednych to relikt minionej epoki. Dla innych jest to ponury żart - święto braku pracy. Aby jednak odpowiedzieć na pytanie dla czego ludzie obchodzą święto pracy, musimy uzmysłowić sobie czym dla tych ludzi jest praca.
    Po pierwsze ludzie podejmują się pracy aby zapewnić byt sobie i swoim rodzinom. Ponadto praca daje możliwość rozwoju społeczne pożądanych cech charakteru, takich jak: wytrwałość, systematyczność, obowiązkowość i dyscyplina. Praca może też po prosu dawać spełnienie. Szczęśliwi ci co taką satysfakcjonującą pracę mają.
    Okoliczności ostatnich lat, takie jak zagrożenie bezrobociem czy kryzys gospodarczy, sprawiają że pracownik staje się "instrumentum vocale" - mówiącym narzędziem. W efekcie człowiek zostaje wyzuty ze swej osobistej godności. W mowie potocznej nazywane jest to wyzyskiem. Form tego wyzysku można przytoczyć wiele. Mogą to być takie sposoby zatrudnienia, które nie tylko nie gwarantują pracownikowi żadnych praw, ale zniewalają go poczuciem tymczasowości i lękiem przed utratą pracy. Zniewalają do tego stopnia, że jest on pozbawiony wszelkiej wolności w podejmowaniu decyzji. Zdarza się, że pracodawcy usiłują przerzucić w ten sposób na pracowników ryzyko prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wielokrotnie ów wyzysk przejawia się w takim ustalaniu czasu pracy, iż pozbawia się pracownika prawa do odpoczynku i życia rodzinnego. Często też wiąże się z niesprawiedliwym wynagrodzeniem, zaniedbaniami w dziedzinie ubezpieczeń i opieki zdrowotnej. Wielokrotnie, szczególnie w przypadku kobiet, wiąże się z przykrym zjawiskiem mobbingu. W zatomizowanym społeczeństwie osamotniony pracownik przystaje na te oszukańcze warunki a niekiedy wybiera niedolę emigracji. Wszyscy byliśmy i jesteśmy świadkami licznych przykładów obrazujących to zjawisko w naszym mieście, regionie jak i całej naszej ojczyźnie. A przecież praca to kapitał nie gorszy, jak sądzę, od pieniędzy, surowców, czy narzędzi. Pracodawca nie robi łaski zatrudniając pracownia. Wszak pracownik inwestuje w pracę swój czas, wysiłek i zdrowie. Czyż nie mógłby je przeznaczyć je dla rodziny albo rozrywki? Mógłby, a jednak poświęca to wszystko swojemu pracodawcy.
    Święto pracy obchodzimy 1 maja nieprzypadkowo. Data nawiązuje do walki amerykańskich pracowników o 8-godzinny dzień pracy. Do wydarzeń jakie miały miejsce w 1886 r. Pokazały one, że wspólnie możemy bronić naszych praw i naszej godności. I to bronić skutecznie. Nawet jeżeli przeciwnik ma poparcie władzy i wydaje się wielokrotnie silniejszy. Możemy i powinniśmy działać w obronie naszych słusznych roszczeń! My wszyscy, bez względu na to, czy jesteśmy w Racji Polskiej Lewicy, innym ugrupowaniu, związku zawodowym, czy też jesteśmy niezrzeszeni! Nikt bowiem nie wymodli należnych nam praw. I taki jest właśnie sens tego święta, sens tego że jesteśmy tu teraz razem. Jeżeli tylko razem staniemy w obronie naszych słusznych praw, naszej godności, będziemy w stanie pokonać wszelkie przeciwności i przeszkody.

Leszek Sikora